.
ชื่อไทยของหนังเรื่องนี้คือ เอ๋อ | ด้วยความเป็นเด็กที่เพิ่งบ้าหัดดูหนังพวกนี้ ( 9 ปีที่แล้วนะ ) พอหนังออกวิดีโอ เลยไปเช่ามาดู (สภาพวิดีโอใหม่มาก อารมณ์ยังไม่มีใครหยิบไปเลย) | มาอีกแล้วครับ อาการตายคาจอทีวี อันนี้ไม่พบลางดีของมันแต่อย่างใด แต่มันติดตามากในหลายๆฉาก | บุญพาวาสนาส่ง ร้านแมงป่องสามย่าน ลดราคาวีซีดีในร้านกระหน่ำฉลองวาระร้านเจ๊ง ขายหนัง 3 แผ่น 100 ทุกเรื่องที่เป็นหนัง 7 วัน | วิซีดี Gummo จึงกลับมาอาศัยตัวอยู่ในบ้านอีกครั้งด้วยมูลค่า 33.33333333 บาท | นั่งค้างหน้าทีวีอีกครั้ง ครางออกมาเป็นเสียงลูกแมว (และเป็นภาษาแมว จึงไม่สามารถถอดเสียงมาให้ฟังได้) |ไม่ใช่ว่าจะดูรู้เรื่องบรรลุธรรม แต่สิ่งที่ได้คือความรู้สึกมวลรวมที่ได้จากการนำภาพและเสียงมายำกัน | คล้ายๆเวลาที่นั่งรถทัวร์เมืองที่เราไปเคยไป |มองไกลๆแล้วเห็นหมานอนตายอยู่บนเสาอากาศ !
กำกับดี : ฮาร์โมนี โครีน
กำกับภาพดี : Jean-Yves Escoiffier + James Clauer
ตัดต่อดี :Christopher Tellefsen
สิ่งที่ดี : ถ่ายภาพได้ทรงพลังและจริงมาก + การตัดต่อหนังที่ไม่มีเรื่องแน่นอนเป็นสิ่งที่ยากมาก แต่หนังเรื่องนี้ทำได้
ฉากที่ดี : เด็กชายห้วกระต่าย ยืนเกาะกรงเหล็กบนสะพานเหนือทางหลวง (โดยมีเพลงประกอบประหลาดแต่ฟังแล้วจั๊กกะจี้และอบอุ่นใจบรรเลงไปพร้อมๆกัน)
ฉากที่ดี 2 : หมานอนตายอยู่บนเสาอากาศ
เพลงที่ดี : เป็นเพลงเก่าแน่นอน เคยได้ยิน แต่จำไม่ได้ ร้องว่า Everyday is there any closer
เกร็ดที่ดี : ฮาร์โมนี โครีนเคยจะทำเรื่อง Fight Harm โดยที่เขาจะไปหาเรื่องชกต่อยกับคนตามท้องถนน ซึ่งมีกฎอยู่เล็กน้อยว่า 1.ที่เขาจะไปโดดชกด้วยจะต้องเป็นคนตัวใหญ่กว่าและแข็งแรงกว่า 2.โครีนต้องยั่วโทสะจนคนๆนั้นเริ่มชกเขาก่อน 3. จะหยุดกระทืบกันไม่ได้ถ้าไอ้โครีนยังไม่ปางตาย ทั้งหมดนี้จะให้ตากล้องคนหนึ่งจับภาพการต่อสู้ระหว่างเขาและเหยื่อคนนั้น (ใครเป็นเหยื่อใครวะเนี่ย) หลังจากชกต่อยไป 7 คู่แล้ว โครีนก็ค้นพบว่าตากล้องถ่ายภาพได้ห่วยมาก เขาจึงเลิกโครงการนี้ไป ... ( อืม... โทนาฟจะจ่ายให้แผลล่ะเท่าไรล่ะเนี่ย)
edit @ 2006/08/02 11:15:14
edit @ 2006/08/02 11:18:21
